Over jongeren wordt veel gezegd en geschreven.Vaak blijft men steken bij hun uiterlijk waarneembare gedrag en dat stemt niet altijd meteen hoopvol. Maar wat beweegt hen nu werkelijk? Zijn zij echt zo onverschillig en ongemotiveerd of is het onvermogen?

Een schets van de christelijke jongerenwereld en een appel op volwassenen.

Recensie door de Reformatorische Omroep december 2012:

Deze uitgave heeft veel belangstelling gekregen . Tijdens een druk bezocht congres is de problematiek besproken. De schrijfster is directrice van de Evangelische Hogeschool. Ze weet wat er leeft onder jongeren. Ze is doorlopend in gesprek met hen. In deze publicatie vinden we daarvan veel van terug: Een schets van de jongerenwereld en een appél op volwassenen.

‘Opvoeden is geen emmer vullen ,maar een vuur ontsteken.’

Achtereenvolgens komen aan de orde: Vermoeid en verward; Belevingscultuur; Informatie- cultuur; Verlangen opwekken. Na elk onderwerp wordt er een conclusie getrokken.

Deze uitgave is een must voor jong en oud.

We geven enkele zaken door:

‘De jongeren hebben te kampen met concentratieproblemen. Het volle hoofd maakt ook dat nieuwe informatie niet de kans krijgt om binnen te komen, laat staan te beklijven en te rijpen. De multitaskende  jongere, die de mogelijkheid heeft om 24 uur per dag te communiceren, heeft een vol hoofd, weet zich niet te concentreren en kent geen (innerlijke) rust. (20)’

‘Wij moeten voldoen aan allerlei verwachtingen. Wij moeten zo hoog mogelijke diploma’s halen en het goed doen in deze wereld. (-) Alles maakt duidelijk dat mijn leven in de eerste plaats een strijd is om te overleven.’(38)

‘Nooit eerder is de seksualiteit zo losgemaakt van een liefdesrelatie als in onze tijd. Het probleem van de seksualisering van de samenleving,van topless bars tot de pornografische blaadjes en sites,is niet dat er te veel nadruk wordt gelegd op seksualiteit,maar dat ze niet genoeg benadrukt wordt. Men koppelt de seksualiteit los van de relatie en beperkt  haar tot het terrein van de geslachtsdelen.’(45)

‘Jongeren hebben behoefte aan mensen die met kennis van zaken en met gezag spreken en die aandacht hebben voor de persoon van de jongere. Daarom moet in de kerk, op school en in het gezin ruimte zijn voor ontmoeting. Zodat de verbondenheid ervaren wordt.’(86)

We bedanken de schrijfster voor dit signaal. Laten we er ook wat meedoen, mar niet in eigen kracht, maar in de kracht van God.

Van harte aanbevolen

Drs. I.A.Kole

Recensie geplaatst in De Saambinder 26 januari 2012: 

Wat is er met onze kinderen aan de hand? Waarom wordt het leren van vragen op de catechisatie elk jaar een beetje moeilijker? Waarom hebben vrijwel alle kinderen een mobiel? En wat doen ze eigenlijk met dat apparaat? Dat zijn de vragen die in het boekje ”De hunkerende generatie” aan de orde komen. Els van Dijk, directeur van de Evangelische Hogeschool, doet een boeiend boekje open over jongeren en hun vragen. Er is de laatste dertig jaar heel veel veranderd. We zijn het informatietijdperk binnengegaan. Dat is de wereld van de multimedia en de computer. Die overgang ‘heeft een hele nieuwe cultuur meegebracht. Een nieuwe manier van denken en voelen. De huidige generatie jongeren is de eerste die volledig opgroeit in deze nieuwe cultuur’. Dat deze cultuur de nodige vragen oproept wordt in het boekje ook voluit erkend. Veel jongeren ‘hebben last van een vol hoofd, zoals ze dat zelf zeggen, en kampen met concentratieproblemen’. Ook is er sprake van ‘infobesitas’ waardoor vermoeidheid, slaaptekort en concentratieproblemen optreden. Kortom, er is heel wat veranderd en de gevolgen zijn niet echt positief te noemen. Veel jonge mensen kampen met toenemende problemen op school, thuis en in de kerk. Hoe is dat gekomen en wat kan eraan gedaan worden? Op die vragen gaat dit boekje kort en bondig in.

Oorzaken

Er zijn verschillende oorzaken. Eerst wijst dit boekje op de ‘belevingscultuur’. Dit betekent dat vandaag de dag voor veel jongeren vooral gevoel de doorslag geeft. Niet de vraag of iets waar of niet waar is, is belangrijk, maar of iets goed voelt is bepalend. ‘Stond voorheen het gesproken Woord centraal, nu gaat het om de ervaring’. Dingen moeten vooral leuk zijn en heel wat jongeren hebben het gevoel dat ze toch vooral geen kansen mogen missen. Vooral de vriendengroep is voor veel jonge mensen buitengewoon belangrijk.

Een tweede element is de informatiemaatschappij.

Sedert de computer, internet en de mobiel hun intrede hebben gedaan zijn heel veel jongeren bijna de hele dag online. Ook neemt het spelen van computerspelletjes hand over hand toe. ‘Gemiddeld maken jongeren tussen de 15-19 jaar

35,7 uur per week’ met dergelijke zaken door. Sommige kinderen zitten meer achter de computer dan dat ze slapen of naar school gaan. Ook is er een grote groep jongeren seksverslaafd of gameverslaafd. ‘Ik zou alle ouders willen adviseren meer tijd aan  hun kinderen te spenderen en samen activiteiten te ontplooien’, aldus een ex-gameverslaafde die in dit boekje wordt geciteerd. Kortom, het boekje tekent een tamelijk schokkend beeld.

Oplossing

In het slot wijst mevr. Van Dijk naar oplossingen. Voorbeeldfiguren zijn heel belangrijk. ‘Jongeren  hebben leermeesters en inspirerende volwassenen nodig’. Opvoeders zouden bij jongeren het verlangen moeten oproepen

tot ‘het echte leven’. De schrijver wijst dan op de liefde tot God en tot de naaste. Ze verwijst naar Spreuken 22:6. Kortom, ouders hebben ook vandaag de dag een belangrijke taak in de opvoeding van kinderen. Overigens kan het best zijn dat er ook een ouderprobleem is. Wie immers geeft aan de jongeren een liefdevol voorbeeld en waarom vinden ouders dat zo moeilijk?

Vragen

Ik wil deze (te korte) bespreking met een aantal opmerkingen afronden. In de eerste plaats is het denk ik heel goed om dit boekje te lezen. Het geeft een beeld van een ontwikkeling die gaande is en grote gevolgen heeft. In de tweede plaats valt het me op dat mevr. Van Dijk vooral schrijft vanuit haar persoonlijke ervaring als schoolleider. Daar is op zichzelf

niets mis mee, maar het beeld kan wat vertekend zijn. Onderzoek van de Jeugdbond geeft aan dat de hier beschreven ontwikkeling inderdaad bij grote groepen jonge mensen aanwijsbaar is. Dat is zeker waar. Maar er is ook een grote groep positieve jonge mensen in onze gemeenten (ongeveer 30%) waarvoor het beeld uit dit boekje niet tot vrijwel niet geldt. Echt positieve jongeren maken ook gebruik van een computer, maar gaan er niet in op. Zij doen heel positief mee op verenigingen en in de kerk. Het zijn jonge mensen, ik zeg het voorzichtig, waarvan je hoopt dat er een ‘ander leven’ in mag liggen. Die jonge mensen zijn er ook. Ik kom ze eigenlijk best regelmatig tegen. Ten slotte nog een derde opmerking. Er wordt gewezen op de belevingscultuur en het informatietijdperk. Dat zijn zeker belangrijke oorzaken. Toch heb ik de indruk dat de welvaart (geld verdienen en geld uitgeven) een nóg belangrijker oorzaak is voor de huidige moeilijke situatie. Het materialisme heeft ons krachtig in zijn greep. Deze opmerkingen doen echter niets af van de waarde van dit boekje. Laten we het lezen en ter harte nemen.

Amersfoort, ds. W. Visscher

Recensie geplaatst in de Kerkbode van Hervormde Gemeenten (Alblasserwaard):

Hunkeren: “De jeugd van tegenwoordig”. U kent vast die staande uitdrukking. Generatie-op-generatie gebruikt haar. En ook wij als opvoeders van de 21^ste eeuw. Over jongeren is al veel gezegd en geschreven en menigeen heeft wel een mening over hen. Meestal zijn die niet zo heel positief. Mensen klagen over hen. “Ze zijn ongeïnteresseerd, lui, maken hun huiswerk niet of oppervlakkig, hebben hun zaakjes niet op orde, neigen naar wereldgelijkvormigheid, ze binden zich niet makkelijk ergens aan, enzovoort.” Terecht stelt de schrijfster de scherpe vraag: “Wat we zien zijn de symptomen, maar we hebben geen idee van de oorzaken die daaronder liggen?” Zij zenden signalen uit naar opvoeders; naar u als ouder, want jongeren zijn niet zo onverschillig als het op het eerste gezicht lijkt. Ze verlangen juist naar antwoorden op hun vragen. Daarom is het zo erg wanneer veel jongeren die antwoorden niet in het eigen gezin vinden, maar Google hen van antwoorden moet voorzien. “Juist in een wereld van vermaak en namaak snakken jongeren naar echtheid en naar relaties die ertoe doen.” De schrijver van het boekje signaleert veel, maar doet ook een handreiking om het tij te keren. Zij zegt: “Wij moeten niet langer de toeschouwers blijven die ach en wee roepen. En ook niet de mensen die klagen over de jeugd van tegenwoordig. Jongeren verdienen iets anders.” Wat van opvoeders gevraagd wordt is het verlangen in de jongeren op te wekken naar een leven met God. Hoe kan dat? Dit kan alleen wanneer we zelf ten diepste gegrepen zijn door het wonder van Gods genade en we een diep verlangen naar Christus in ons omdragen. Wanneer we dit niet kennen, kunnen we het verlangen ook niet bij jongeren opwekken. We dienen bij hen als het ware een vuur te ontsteken. Dat vraagt eerlijkheid, bewogenheid en vooral zelfverloochening door onvoorwaardelijke liefde. Het gaat dus in de omgang met jongeren niet in de eeste plaats om een massa regels, maar dat in hen het verlangen naar God opgewekt wordt. Daarom hebben jongeren leermeesters nodig! Mensen zoals u. Wat moet ik nu doen? “Gewoon doen, ook al weten we niet wat het werk is dat God aan het doen is. Maar we weten wel dát Hij het doet.” En God doet het door het werk van mensenhanden heen. Een boekje dat inzicht geeft in het leven van onze jongeren en dat handvatten biedt om hen als opvoeder liefdevol voor te gaan in de weg die zij moeten gaan. Geschreven door een betrokken docent met een hart vol passie voor jongeren. Drs. J. Els van Dijk, De hunkerende generatie. De leefwereld van jongeren. Uitgeverij De Banier. Omvang 96 pag. Prijs € 9,95. PS Niet geschikt voor opvoeders die alles al weten!

Ds. E. Gouda

Recensie geplaatst in de Daniel van 9 februari 2012:

Verlangens opwekken

Over jongeren en hun gedrag worden boeken geschreven en ouderavonden gehouden. Daarbij gaat

het vaak om het gedrag dat wordt waargenomen en de rol van de op voeder. In De hunkerende generatie gaat Els van Dijk vooral op zoek naar wat jongeren beweegt. Door de vele gesprekken die ze met studenten op de Evangelische Hogeschool )EH) heeft, leert ze iets van hun drijfveren kennen. Ze trekt de conclusie: Onder al het uiterlijk vertoon van jongeren, van hun gad gets, blingbling tot het uit hun dak gaan, zit het diepe verlangen naar bevestiging en erkenning. Ze zijn op zoek naar hun identiteit en de zin van dit leven. In die zoektocht lijken zij te weinig klankborden te vinden in voor hen inspirerende volwassenen en identificatiefiguren. Sterker nog, ze lijken te verdwalen in de veelheid van de dingen die op hun pad komen en de chaos die deze wereld creëert.”

De informatiemaatschappij heeft invloed op het denken van jongeren. Hun mening wordt door de media bepaald. De belevingscultuur en alle verstrooiing die ze biedt, maakt dat jongeren sterk voor het hier en nu leven. De tijd dat jonge mensen hoge idealen hadden, lijkt voorbij. Wat opvoeders daarmee moeten doen, komt in het laatste hoofdstuk ter sprake. Zij moeten bij jongeren een verlangen opwekken naar een geestelijk leven. Dat kan alleen als opvoeders zelf bezield zijn met een

verlangen naar Christus. Er gelegenheid en vooral bereidheid nodig voor ontmoeting. Thuis, in de gemeente en op school. Van Dijk citeert een Griekse wijsgeer die zegt: “Opvoeden is geen emmer vullen, maar een vuur ontsteken.” Tegelijk beseft de auteur dat dit uiteindelijk Gods werk is, waar Hij mensen voor wil gebruiken. De hunkerende generatie stemt tot nadenken en zelf reflectie.

Gertrude de Regt