Winkelmandje

Dit artikel zit al in uw winkelwagentje. Wanneer u meerdere exemplaren wilt bestellen kunt u dat doen via

Er zijn geen artikelen in het winkelmandje.

Levieten in de kerk

Levieten in de kerk

Orgeltrappers, dorpelwachters, voorzangers en anderen sinds de reformatie

ds. M. van Kooten

Genre:Christelijk leven
ISBN:9789402906400
Druk:1e druk
Pagina's:156
Bekijk eerste pagina's
Levieten in de kerkSluiten
Uitverkocht

Dit boek is helaas niet meer via deze site te verkrijgen.

Uw plaatselijke boekhandel kan het boek nog wel op voorraad hebben.

In winkelmandje leggen
Paperback
In winkelmandje
2-3 dagen

€ 9,95

Zoals in de tempel naast de priesters de Levieten werkzaam waren, is het ook in de kerk. Naast de ambtsdragers zijn  er ook anderen die een belangrijke taak hebben, zoals de organist, de koster, de collectant en de voorlezer. Dit boekje gaat over deze ‘Levieten’ alsmede hun helpers in vroeger dagen zoals orgeltrappers, voorzangers, klokkenluiders, hondenslagers, stokmannen en zelfs trommelslagers. Deugden en ondeugden van deze lieden treft u in dit boekje aan. U leest zowel over een organist die tijdens de kerkdienst de kroeg bezocht als diens collega die tijdens de prediking tot bekering kwam. Van een ‘boze’ koster die de zonde bedreef als de zonen van Eli tót een dorpelwachter die de marteldood onderging. In dit boekje wordt de lezer kriskras door het land geleid. Onthutsende voorvallen en ontroerende gebeurtenissen in allerlei kerkverbanden sedert de Reformatie worden beschreven. Lachwekkend en zielroerend. Tot lering en vermaak.

Recensies

Levieten in de kerk

Reformatorisch Dagblad | 27 juni 2018

Ambtsdragers, kosters, organisten. Ze hebben een belangrijke taak in de kerk. Over hen –en over voorlezers, hondenslagers en andere dienaren– gaat ”Levieten in de kerk”, een boek vol anekdotes uit het kerkelijk leven.

Net zoals de levieten de priesters hielpen in hun tempelwerk, zo zijn er in de kerk ook altijd mensen geweest die het ambtelijke werk ondersteunden. In ”Levieten in de kerk” laat ds. M. van Kooten op een bijzonder prettige manier allerlei ‘levieten’ in de kerk na de Reformatie de revue passeren. Tot lering en vermaak, en soms ook tot schaamte. Het is al met al een hele rij van dienaren der kerk die aan ons worden voorgesteld: de koster uiteraard en de organist, maar ook de voorlezer en de voorzanger. En hebt u weleens van de stokman en de hondenslager gehoord? Ze komen in de elf hoofstukken allemaal voorbij. De schrijver heeft allerlei wetenswaardigheden uit het verleden weten op te diepen. Verhalen over mensen met verschillende taken, maar wel allemaal mensen met zonden en gebreken. Ook mensen die vele jaren trouw op hun post bleven en de voortgang van het Evangelie op eenvoudige wijze hebben gediend. De Koning der Kerk veracht het eenvoudigste liefdewerk niet. Wel heeft alle arbeid in Zijn Koninkrijk verzoening nodig. Het boek is door de anekdotische inslag heel geschikt voor in de vakantietijd. De verleiding is groot om eruit te gaan citeren. Of om veel anekdotes te noemen. Die over de man in de Nicolaïkerk van Utrecht die zowel de voorzanger als de gemeente in de war bracht door zijn luide stem en het lang aanhouden van de laatste noot. Hij kreeg een agent naast zich om hem in toom te houden. Of over de koster in Koudekerke die de zandloper op de preekstoel in de gaten moest houden omdat de dominee nog weleens te lang preekte. Ging de dominee toch te lang door? Dan kreeg niet alleen de predikant een boete, maar ook de koster die de zandloper kennelijk vergeten was. De opbrengst kwam ten goede aan de armen. Die zullen lange preken dus niet zo erg hebben gevonden! Bj het verhaal over de gebroeders Bolt weet je niet of je lachen of huilen moet. W. Bolt, de vader van de bekende Klaas Bolt die jarenlang organist in Haarlem was, was in Appingedam de hoofdorganist. Twee broers waren hulporganist. Deze drie gebroeders vochten voor de dienst wie er mocht spelen. Degene die het gevecht won beklom de orgelbank, maar had weinig rust tijdens zijn orgelspel. Hij moest zich steeds verweren tegen zijn broers, die hem onder het spelen van de bank wilden trekken. Ook slaperige kerkmensen moesten op hun hoede zijn. De stokman, een man meteen heuse stok, kreeg in Arnemuiden het mandaat om slapende mensen met de stok weer wakker te porren. De stokman was ook goed om vervelende jeugd of pratende mensen tot eerbied te manen. Met hem kon je beter niet aan de stok krijgen. Voor honden was de kerk bepaald geen veilig huis. Tegenwoordig zijn honden in de kerk een zeldzaamheid, een enkele hulphond uitgezonderd. In vroeger dagen kwam er door de open kerkdeuren tijdens de dienst regelmatig een hond binnenlopen. Ook was het soms de gewoonste zaak van de wereld om je hond mee naar de kerk te nemen. Een speciaal door de kerkvoogdij aangestelde hondenslager had de taak om met zijn stok loslopende honden de kerk uit te jagen. Of de aandacht van het kerkvolk tijdens zulke acties onverdeeld gericht bleef op de preek, is de vraag.

Levieten in de kerk

De Saambinder | 11 oktober 2018

Ze waren er in Bijbelse tijden en ze zijn er nóg: Levieten. Ds. M. van Kooten heeft er een aardig boekje over opengedaan. Hij benoemt ze: organisten en dorpelwachters, orgeltrappers en voorzangers. De laatste twee kerkelijke functies zijn voorgoed verleden tijd. Maar deze uitgave gaat voornamelijk over verleden tijden. Het staat vol met onthutsende en niet meer in te denken voorvallen.

Het doet me denken aan de boekjes die ooit door journalist Henk de Jong waren geschreven, onder titels als ”Kerkbank in, kerkbank uit, preekstoel op, preekstoel af en kerkeheren/kerkeknechten”. Hoe heeft het allemaal kunnen gebeuren: een koster die tijdens de dienst dikwijls wegloopt om klanten in zijn herberg van geestrijk vocht te voorzien, zelf de geestelijke spijze verzakend? Een ouderling in gereformeerd Ede had gemoedsbezwaren om de aanhef bij het lezen van de Wet voor te lezen. De broeders waren het oneens met hem. Het gevolg: hij bedankte voor het voorlezen. We lezen over koster J.H. Schollaart van de Boezemsingelkerk, die, als hij tijdens de dienst om een of andere reden naar voren liep, achteruitlopend naar zijn plaats terugkeerde. Het Woord en de predikant de rug toekeren, nee dat kon in zijn ogen niet. Ik heb hem dat meermalen zien doen, en daar sprak diepe eerbied uit. Zondag 10 uit de catechismusverklaring van dr. H.F. Kohlbrugge wordt geciteerd. Van de 600.000 mannen die uit Egypte naar Kanaän trokken, kwamen er slechts twee in het Beloofde Land: Jozua en Kaleb. Hun namen betekenen: Zaligmaker en hond... dat doet denken aan de Kananese vrouw. Preeklezen vanaf de kansel of de katheder? Die vraag hield de gemoederen bezig. Ds. J.C. Sikkel wilde de katheder daarvoor gebruiken ‘omdat het een twistappel in de gemeente was geworden’. Nog gebeurt het hier en daar dat de preeklezer niet de kansel bestijgt - hoewel niet binnen ons kerkverband. Ds. A. Visser, die van 1945-1948 de gemeenten Poortvliet-Scherpenisse diende, was voorstander van een orgel in de kerk in plaats van een voorzanger. Om de gemeente warm te krijgen voor een orgel, gaf hij soms expres een moeilijke wijs op... Kortom, een vlot geschreven, anekdotisch boekje. Ter leering ende vermaeck.

Bezoek ook andere websites van Erdee Media Groep

bezoek ook sluiten