Winkelmandje

Dit artikel zit al in uw winkelwagentje. Wanneer u meerdere exemplaren wilt bestellen kunt u dat doen via

Er zijn geen artikelen in het winkelmandje.

Ik wist niet hoe moeilijk dit was!

Ik wist niet hoe moeilijk dit was!

Ontboezemingen van een rouwdragende man en vader

ds. A.T. Vergunst

Genre:Christelijk leven
ISBN:9789402904840 (Gebonden)
Druk:1e druk
Pagina's:128
ISBN:9789402905311 (E-book)
Druk:1e druk
Bekijk eerste pagina's
Ik wist niet hoe moeilijk dit was!Sluiten
Uitverkocht

Dit boek is helaas niet meer via deze site te verkrijgen.

Uw plaatselijke boekhandel kan het boek nog wel op voorraad hebben.

In winkelmandje leggen
Gebonden
In winkelmandje
2-3 dagen

€ 10,95

E-book
In winkelmandje
Downloadlink per email

€ 7,99

Rouwen is niet alleen tranen laten vloeien en wegvegen. Het rouwproces is eigenlijk een herordering van het leven waarin grote en onherstelbare verliezen zijn gekomen.
Rouw raakt jong en oud. De een sterft door kanker. De ander wordt plotseling uit dit leven weggenomen. Naast het ingrijpende verlies van dierbaren door de dood, kunnen we echter ook rouwen om het verliezen van gezondheid of een baan, om (seksuele) mishandeling, om een verhuizing, om een echtscheiding of de echtscheiding van onze ouders.
In dit boekje wil ds. Vergunst vanuit persoonlijke ervaringen delen wat rouw met een mens doet. Bewust koos hij voor de titel: Ik wist niet hoe moeilijk dit was!
Ds. A.T. Vergunst is predikant van de gereformeerde gemeente te Waupun (VS). Eerder diende hij de gemeenten te Carterton (Nieuw-Zeeland) en de gemeente te Kalamazoo (VS).

 

Recensies

Ik wist niet hoe moeilijk dit was!

Eilandennieuws | 10 november 2017

Een ingrijpend, maar ook ontdekkend boekje, geschreven vanuit de praktijk: de persoonlijke ervaring. Ds. Vergunst wil deze ervaringen met de lezer delen: wat doet rouw met een mens? Op de cover van dit boekje staat: Rouwen is niet alleen tranen laten vloeien en wegvegen. De schrijver kwam tot de ontdekking dat het rouwproces eigenlijk een herordening van het leven is, waarin grote en onherstelbare verliezen zijn gekomen. Rouw raakt jong en oud. De een sterft door kanker. De ander wordt plotseling uit dit leven weggenomen. Maar… naast het ingrijpende verlies van dierbaren door de dood, kunnen we echter ook rouwen om verliezen van onze gezondheid of een baan, om (seksuele) mishandeling, om een verhuizing, om een echtscheiding of de echtscheiding van onze ouders. Ds. Vergunst heeft bewust voor deze titel gekozen: Ik wis niet hoe moeilijk dit was!

Ds. Vergunst heeft zijn eerste vrouw verloren in 1996. Twee jaar eerder openbaar zich een ernstige hersentumor bij haar. Hij bleef achter met 5 jonge kinderen. Zij was slechts 29 jaar. Al wist de auteur als predikant echt wel de gepaste Bijbelteksten tot troost in deze intens verdrietige situatie. Maar soms was het voor hem een worsteling om dat zelf ook te geloven. En zeker om rust in Hem te vinden. Regelmatig stormde het vanbinnen: ‘Bestaat God wel echt?’ Is het allemaal wel waar? God is goed maar … waarom doet Hij ons zoveel pijn? Waarom neemt Hij een moeder weg uit een jong gezin en laat Hij een vader alleen achter? Is het eigenlijk wel echt waar wat ik zondag aan zondag preek? Toch liet de Heere me op zulke momenten niet alleen worstelen. Talloos vele keren tilde Hij me er weer bovenuit. Soms door een regenboog die juist op dat moment aan de hemel stond. Dan weer door het machtige schouwspel van de zonnestralen die door de wolken schenen. Of ik werd juist op zulke momenten gebeld door iemand die me wees op de zorg en goedheid van de Heere. Maar het meest werd ik vertroost door wat ik las in de Bijbel. Over deze worstelingen wil de schrijver met ons nadenken. Hij noemt in zijn inleiding drie mogelijkheden: een helpende hand voor hen die ook in deze situatie verkeren; eerste hulp en Gods voorzienigheid en de vraag of je moet spreken of zwijgen bij ervaren rouw. Ds. Vergunst eindigt zijn inleiding met de volgende woorden: ‘tenslotte hoop ik dat dit boekje ook een stukje erkenning en hulp zal geven aan hen die worstelen met rouw. Het kan soms zo ’n opluchting zijn te weten dat je niet de enige bent die worstel om verder te gaan. Dit boekje is onderverdeeld in drie delen: Deel I: gedachten over rouw, rouw, wat is rouwverwerking, de drie N’s van rouwen, allerlei gevoelens, de vallei van rouw en diverse manier ven rouwverwerking. In deel II worden handreikingen gedaan om hen die door rouw heen gaan, te begeleiden of te ontmoeten. Zomaar een aantal titels: Wat te doen? Luisteren of spreken? Wanneer op bezoek? Vragen stellen. Alleen of samen? Oordeel niet! Verdriet groeit voordat het minder wordt. Bijzondere dagen. Clichés. Het lichaam. De vergeten bedroefden. Dagboek. Supportgroep. Dit deel eindigt met een conclusie. Een gedicht over begrip na mijn verlies! Het derde deel zijn de lessen, die ds. Vergunst geleerd heeft uit Psalm 77: Asafs worsteling. Welke vier dingen kunnen we leren van deze worstelaar? Alleen de kopjes zal ik noemen, niet de uitwerking. 1. De oprechte gelovige wordt niet alle moeite en verdriet bespaard 2. In het doolhof van verdriet en verlies is het vaak heel moeilijk om positief te blijven denken. 3. Heel vaak zetten wij in onze gedachten de verkeerde leestekens 4. We moeten vasthouden én overdenken dat God getrouw en geloofwaardig is. Dit levensechte boekje over de praktijk van rouwen en rouwverwerking wens ik in vele handen. Hopend dat u verdriet, rouw, moeite en zorgen bespaard blijven, maar anderzijds is dit geschreven vanuit persoonlijke ervaring die ook anderen tot nut, troost en bemoediging mogen zijn in het strijdperk van het leven. Van harte aanbevolen.

Ik wist niet hoe moeilijk dit was!

De Saambinder | 25 januari 2018

De ondertitel van dit boekje is: ”Ontboezemingen van een rouwdragende man en vader”. Onze broeder ds. A.T. Vergunst heeft het boekje vanuit eigen ervaring geschreven voor rouwenden en hun omgeving. In het eerste deel ”Gedachten over rouw”, tekent hij wat rouw, rouwverwerking is en met welke gevoelens dat allemaal gepaard gaat.

Soms weet de persoon totaal geen raad met al die soms zo tegenstrijdige gevoelens. Hij sluit dit gedeelte af met het hoofdstuk ”De vallei van rouw” waarin hij het rouwproces beschrijft als een reis door een onbekend landschap. Er is het primaire verlies van een dierbare, maar er zijn ook heel veel secundaire verliezen. Met het laatste bedoelt hij de praktische gevolgen die rouwenden tegenkomen in het leven van alledag. Buitenstaanders hebben er vaak weinig oog voor hoe al die gevolgen als een extra last meegedragen worden.
In het tweede deel geeft onze broeder ”Handreikingen om hen die door rouw heen gaan te begeleiden of te ontmoeten”. Hij benadrukt dat niet belangrijk is wat iemand bij een rouwbezoek zegt, maar wel dat iemand er echt is en weet te luisteren. Dit maakt voorzichtig om iemand, die zijn tere gevoelens uit, snel tegen te spreken of te corrigeren. Het werkt ook vervreemdend als Bijbelse algemeenheden worden gezegd of clichés worden geplaatst.
De schrijver benadrukt dat rouw nooit overgaat en er veel momenten zijn van intense eenzaamheid. Dat maakt het leven zo leeg en de dagen zo doelloos, als de Heere hier niet helpt en ondersteunt. Bijzondere aandacht vraagt hij ook voor ”de vergeten bedroefden”. Daarmee bedoelt hij de kinderen. Hij raadt rouwenden aan om bijvoorbeeld een dagboek aan te leggen. Schrijven is een vorm van verwerking.
In het derde deel bespreekt onze broeder Psalm 77. Dit is de psalm waarin Asaf zijn worsteling met de Heere beschrijft. Asaf moest leren om God niet te willen begrijpen, maar te vertrouwen.
Het is een leerzaam boekje om te lezen en door te geven.

Ik wist niet hoe moeilijk dit was!

De Wekker | april 2108

Dit boekje is een uitwerking van de lezing die de auteur hield over ‘Pastoraat bij rouwverwerking’ op de Haamstedeconferentie in 2016 (voor wie liever luistert dan leest: terug te vinden op www.haamstedeconferentie.nl). In de drie delen van het boekje gaat ds. Vergunst in op wat rouw is, geeft hij handreikingen om met rouwenden om te gaan en trekt hij lessen uit Asafs worsteling in Psalm 77.

Ds. Vergunst, predikant van de Gereformeerde Gemeenten te Waupun (VS), weet waarover hij spreekt: op 29-jarige leeftijd overleed zijn vrouw en bleef hij achter met vijf jonge kinderen. Heel eerlijk beschrijft hij zijn eigen ervaringen, inclusief op sommige momenten de boosheid naar God en de twijfel aan Zijn bestaan. Hij vertelt ook hoe hij nog steeds van zijn eerste vrouw houdt, ook al is hij al jaren gelukkig opnieuw getrouwd. Deze openheid maakt het boekje waardevol en herkenbaar. Tegelijk benadrukt de auteur steeds dat rouwen iets persoonlijks is en dat je situaties en gevoelens niet moet vergelijken met anderen. Van rouw is overigens niet alleen sprake na het overlijden van een geliefde, maar het kan er ook zijn bij andere vormen van verlies, zoals echtscheiding, ziekte of werkloosheid. De auteur geeft veel praktische en pastorale handreikingen om mensen die rouwen te begeleiden. Hij geeft duidelijke voorbeelden van goede en slechte reacties. Hij roept op tot veel geduld en begrip, maar geeft ook aan wanneer en hoe je wel op dingen kunt reageren. Dit is een persoonlijk, indringend en pastoraal boekje over rouwverwerking. Niet iedereen zal alles herkennen of behulpzaam vinden. Maar er is zoveel goeds in te vinden dat iedereen die met rouw of rouwenden te maken heeft het zou moeten lezen om iets van het lijden te begrijpen of te helpen dragen.

Bezoek ook andere websites van Erdee Media Groep

bezoek ook sluiten