In dit boek deelt Richard Toes persoonlijke brieven aan beleidsmakers, schoolleiders en docenten waarin hij beschouwingen over onderwijs met autobiografische elementen uit zijn eigen loopbaan verweeft. Hij beschrijft de kracht van aandacht, rust en een positieve sfeer: hoe vertraging en bezinning in de klas ruimte geven voor echt leren. Te vaak wordt onderwijs gehaast, volgestopt en gemeten, waardoor de essentie verloren gaat. Zijn brieven raken het persoonlijke, het emotionele en het dagelijkse leven van scholen. Ze laten zien dat gezag, betrokkenheid en betekenisvol leren pas werkelijk ontstaan wanneer niet alleen het hoofd, maar ook het hart wordt aangesproken. Want het hart heeft ook zijn geheugen: wat leerlingen en docenten werkelijk raakt, blijft hen bij. Het is daarom zowel een reflectie als een oproep – om het onderwijs te vertragen, aandacht te geven en te bewaren wat generaties lang betekenis houdt.
Deze website maakt gebruik van cookies die noodzakelijk zijn voor de juiste werking van de site. Voor het meten van bezoekgegevens wordt gebruik gemaakt van geanonimiseerde analytische cookies. Meer info