Glimp van een belofte

Daar stond ze op de toren, terwijl de storm tekeerging, de wind aan haar trok en haar jongens thuis
lagen te slapen. Ze was radeloos, totaal murw geslagen door het leven. Het was genoeg geweest.
Wie was deze vrouw en wat is haar verhaal?

Voor je het weet, zit je er middenin: in het stadje Goedereede van meer dan 200 jaar geleden, met zijn armoede, zijn geroddel, zijn stamkroeg en zijn kerkelijkheid. Je loopt mee met Leuntje door de smalle straatjes, luistert naar de oude man Jesaja, kijkt binnen bij De Gouden Leeuw en huivert onder een
beklemmende preek. Arkeraats heeft de sfeer en de historische werkelijkheid op een bijzonder realistische manier tot leven weten te brengen. Je wordt het verhaal ingezogen en voor even onderdeel van een stukje geschiedenis.

Climax
De hoofdstukken worden telkens afgewisseld met kleine intrigerende stukjes over ”de laatste dag, 1809”, die zich afspelen op de toren van Goedereede, waardoor je als lezer vooruitgeduwd wordt naar een climax. Tegelijk krijg je een inkijk in het kerkelijke klimaat van toen door de gesprekken met de ouderling, de preken die Leuntje hoort en het taalgebruik. De grote levensvraag waar Leuntje mee worstelt, is of er nog vergeving voor haar mogelijk is na zo’n mislukt leven. Ze lijdt aan vlagen van
depressie, waarin ze allerlei dingen ziet die er niet zijn. Arkeraats weet de spanning tot het uiterste te rekken: gaat Leuntje over de rand van de toren? Ofkomt ze tot inkeer?
”Glimp van een belofte” is een prachtige historische roman. De schrijfstijl is pakkend en origineel, de woordkeus en de toon nemen je meteen mee terug in de tijd. De opbouw van het verhaal is weldoordacht, en de korte proloog zet de hele roman in een ander licht.

Gele koorts

De dilemma’s van die tijd zijn ernstig en aangrijpend. Er heersten pokken en gele koorts, de armoede was verschrikkelijk en de bevolking had te lijden onder de Franse overheersing. Wat dit betekende
voor een gewone burger zoals Leuntje, is treffend onder woorden gebracht in deze roman.
Arkeraats heeft jarenlang diepgravend onderzoek gedaan naar Leuntje en haar gezin. Wat overblijft, zijn enkele sporen van hun bestaan, die terug te vinden zijn in vergeelde boeken, zoals hij zelf schrijft in zijn nawoord. „In de doopboeken van Goedereede bijvoorbeeld, waarin ondanks alles hun namen staan opgetekend. Namen die een lange keten vormen, een rode draad, een herinnering aan een even
kostbare als oeroude belofte."