Allereerst over het spreken van God tot mensen met aandacht voor het zelfgetuigenis van de Schrift. Hoofdstuk 2 gaat over het ontstaan van de Bijbel en de wijze waarop God Zelf op wonderlijke wijze leiding gaf aan het proces van canonisering. De Reformatie en de herontdekte noodzaak van de Bijbel voor een van nature verloren mens wordt uitgewerkt in hoofdstuk 3. Indringend worden in het volgende hoofdstuk de vader van het rationalisme, Descartes, de Schriftkritiek en haar verwoestende sporen beschreven. We citeren uit hoofdstuk 5 over de ‘moderne twijfel’ een kernzin: ‘Waar de Bijbel niet meer gebruikt wordt als de onfeilbare en onmisbare Gids naar het Vaderhuis, kan men zich voorbereiden op de intrede van de moderne twijfel’. Twijfel over de twijfel wordt in het op een na laatste hoofdstuk met een helder voorbeeld omschreven als ‘postmoderne twijfel’. Belangrijke kenmerken komen aan de orde alsmede de diepingrijpende gevolgen hiervan voor het eenvoudige Schriftgeloof. Treffend is dat het zevende en laatste hoofdstuk heel warm en positief spreekt over de Bijbel als kompas. Allerlei nuttige instrumenten en methoden worden benoemd om tot een dieper Schriftverstaan te komen. Kennis van de gereformeerde belijdenis wordt daarbij dringend aanbevolen.
Het lijkt ons erg nuttig dat elk hoofdstuk afsluit met een literatuurlijst voor verdere studie en verdieping. Onze hartelijke wens en bede is dat dit mooie boek gezegend zou worden tot vervulling van het doel van de openbaring van Gods Woord: dat zondaren – door het werk van Gods Geest – gaan geloven in de Heere Jezus als de enige Zaligmaker en uit genade leren leven tot Gods eer. Dan zal in de grote Toekomst blijken ‘dat de Schrift met het Oude en het Nieuwe Testament inderdaad de onfeilbare Gids naar het Vaderhuis was’.