Zij zijn allebei jong gestorven maar door hun preken spreken zij nog nadat zij gestorven zijn. Twee jaren gingen Durham en Gray tegelijkertijd voor in de grote kerk van Glasgow. Gray in het oostelijk deel en Gray in het westelijk deel. Gray trok veel meer volk dan Durham. We lezen daarover op blz. 25 en 26: “Op een keer liepen Gray en zijn collega samen op naar de kerk. Ze zagen hoe de meeste hoorders het deel van de kathedraal kozen waar Gray voor zou gaan. Maar weinigen gingen de deur binnen van het deel van het gebouw waar Durham zou preken. ‘Broeder’ zo sprak zijn oudere collega Gray aan, ik bemerk, dat u vandaag een volle kerk hebben zult, waarop Gray antwoordde: ‘Inderdaad broeder, ze zijn dwaas, dat ze u verlaten om naar mij te komen. ‘Dat is zo niet, beste broeder’, antwoordde Durham, ‘want niemand zou zulk een achting en voorspoed in zijn predikambt kunnen hebben, tenzij het hem uit de hemel niet wordt gegeven. Het verheugt mij, dat Christus gepredikt wordt en dat Zijn koninkrijk en Zijn zaak grond winnen, want ik ben tevreden iets of niets te zijn, opdat Christus zij alles en in allen” Dit boekje verschijnt in de serie Puriteinse biografieën. Wie zich wil verdiepen in het leven en werk van deze twee Schotse kruisgezanten kan in dit boek goed terecht.