Zingen in een vreemd land

De Bijbeltekst is herkenbaar, maar niet in de vertaling die wij kennen. Dat kan ook niet.
Boven de inleiding staat ‘Augustinus ’Enarrationes 134-140’, terwijl Psalm 135-141 behandeld worden. Dat hangt samen met de Griekse nummering die Augustinus hanteerde, waardoor Psalm 134 de behandeling van Psalm 135 is.
Toch herkent de lezer de Psalminhoud. Meestal vers voor vers bespreekt Augustinus de inhoud.
Hij converseert als het ware met de hoorder of lezer. Hij staat naast hen. Het gaat om Gods werk: ‘Ik vraag dus maar één ding, ik verlang dus maar één ding: zie niet neer op de werken van Uw handen. Bezie in mij Uw werk, niet het mijne.’ Niemand mag zich verheffen.

De inleider, de heer Hans Alderliesten, wijst op Psalm 139 die vergelijkbaar is met de
Belijdenissen, een alleenspraak met God en tót God. ‘Onze Heer Jezus Christus spreekt in de profeten dus soms met Zijn eigen stem, en soms met de onze. (…) Laten wij dus luisteren naar wat de Heer Jezus Christus in de woorden van de psalm zegt.’

De innige toon, de afhankelijkheid en vertrouwelijke omgang met God komen er in tot uitdrukking. We
kijken Augustinus in het hart.
De vertalers zijn bekend van de Psalmuitgaven bij uitgeverij Damon.
De heer Alderliesten schreef een treffende inleiding. Heel mooi!