Winkelmandje

Dit artikel zit al in uw winkelwagentje. Wanneer u meerdere exemplaren wilt bestellen kunt u dat doen via

Er zijn geen artikelen in het winkelmandje.

Alleen verder

Alleen verder

In gesprek met weduwen

ds. J. Belder

Genre:Christelijk leven
ISBN:9789462785991 (Paperback)
Druk:1e druk
Pagina's:120
ISBN:9789462789517 (E-book)
Druk:1e druk
Bekijk eerste pagina's
Alleen verderSluiten
Uitverkocht

Dit boek is helaas niet meer via deze site te verkrijgen.

Uw plaatselijke boekhandel kan het boek nog wel op voorraad hebben.

In winkelmandje leggen
Paperback
In winkelmandje
1-2 dagen

€ 9,95

E-book
In winkelmandje
Downloadlink per email

€ 7,49

Je levenspartner verliezen door de dood. Een ingrijpend gebeuren dat zich nauwelijks onder woorden laat brengen. De auteur sprak met verschillende weduwen. Jonge, oudere en oude vrouwen. Dit hebben ze gemeen: ze verloren hun man. De dood verbrak het huwelijk. Plotseling of na een periode van ziekte. Uitgebreid komt het rouwproces aan de orde, maar ook het genezingsproces. Veel aandacht wordt gegeven aan de positieve rol van het geloof daarin. Dat maakt dat dit een praktische bundel is geworden, vol moed- en troostgevende gedachten.

De gouden draad is steeds dat er bij de HEERE uitkomsten zijn. Er is een weg verder. Ook na die zwarte dag.

Recensies

Alleen verder

Reformatorische Omroep

De schrijver, emeritus-predikant, heeft in het pastoraat veel verdriet meegemaakt bij het overlijden van een echtgenoot; plotseling , na een korte/lange periode van ziekte, door suïcide e.a..

Er zijn weduwen die hun verhaal vertellen, citaten uit het rouwboek van een weduwe. Een jonge weduwe vertelt. Dankdag 2015:’Het is mijn gebed of God opnieuw iets van Zijn goedheid wil tonen op de dankdag. Dan zij alle vragen weg, en rijst er een danklied in mijn hart’(42). Een weduwe vertelt: ‘Het tweede jaar van mijn weduwschap is toch anders dan het eerste. Iedereen lijkt er inmiddels aan gewend dat ik alleen ben, behalve ikzelf’(51). Ik heb niet een mens. ‘Je kunt mensen van je afstoten. Een muur om je verdriet optrekken. De toegang tot je hart barricaderen. Dat doe je bijvoorbeeld met opmerkingen als: ‘Je moet het eerst zelf maar eens hebben meegemaakt…. Daarmee verklaar je de ander tot buitenstaander’(56). ‘Verdriet heeft ook een functie en moet om die reden niet worden weggedrukt of ontkend. Mensen die zeggen dat je niet verdrietig moet zijn, maar vertrouwen moet, zijn slechte raadgevers en mistroostig-makende vertroosters’(76). ‘Zelfdoding is zonde, maar geen onvergefelijke zonde. Je kunt jezelf ook ‘doodwerken, doodroken, of je leven in een waagschaal stellen door deel te men aan risicosporten (91). Verder zijn er citaten opgenomen b.v. uit een preek van Edwards, van Lewis,van ds.J.Overduin. Geschreven uit een grote betrokkenheid op degenen die achterblijven na het overlijden van een echtgenoot. Geschikt voor persoonlijk gebruik, voor iedereen die achterblijft en voor degenen die pastoraal met de nazorg betrokken zijn. Voorziet in een behoefte .

Alleen verder

Eilanden Nieuws | 27-07-2016

Een ingrijpend boekje, want het gaat over het verliezen van je levenspartner door de dood. Eigenlijk is het onmogelijk om het onder woorden te brengen. De schrijver heeft met verschillende weduwen gesproken: jonge, oudere en oude vrouwen. Een ding hebben ze gemeen: hun man hebben ze verloren. Ook het huwelijk werd door de dood verbroken. Dat kan plotseling of door langere of kortere periode van ziekte. Het rouwproces komt uitgebreid aan de orde, maar ook het proces van genezing. Wat het boekje zo waardevol maakt, is de positieve aandacht die het geloof daarin heeft gehad, of nog heeft. Dit alles maakt dat dit boekje vol is van moed- en troost gevende gedachten bij alle verdriet, gemis en eenzaamheid. Zeker niet alleen voor weduwen, maar ook voor weduwnaars en allen, die in hun omgeving met hen te maken hebben.

Ds. J. Belder (1955) is hervormd emeritus predikant. Hij diende achtereenvolgens de gemeenten van Loon op Zand, Katwijk aan Zee, Nieuw-Lekkerland en Dordrecht. Een citaat uit het voorwoord om aan te geven hoe ingrijpend de dood van een geliefde is: ‘Je man verliezen door de dood is ingrijpend gebeuren. De pijn en het verdriet die het veroorzaakt laten zich nauwelijks onder woorden brengen. Wie een geliefde kwijtraakt rouwt daarover. Het is het antwoord op het verlies van een dierbare. Van iemand met wie je vergroeid was. Van wie je hield. Rouw hoort dan ook bij liefde. Zonder liefde geen rouw.’ Verder laat de auteur zien, dat rouwen geen passief gebeuren is. De Duitsers hebben daar een bepaald woord voor: ‘Trauerarbeit’, rouwarbeid, letterlijk vertaald. … Het erom (hoe moeilijk ook) om de draad van het leven weer op te pakken. Dat kan pas dán als je de realiteit van het verlies van je geliefde onder ogen ziet. Als je het verdriet recht in de ogen kunt kijken. Het verlies moet geaccepteerd worden en een plaats krijgen, zodat je verder kunt en niet bij de ruïnes van het ingestorte huis en bij de scherven van gebroken geluk blijft zitten… Ds. Belder is wel zo eerlijk dat hij zicht geen ‘ervaringsdeskundige’ noemt. Al moet gezegd worden, dat hij wel vaak dicht bij de ervaring van anderen heeft vertoefd. Zo is dit boekje ontstaan uit datgene wat hij zag, hoorde en leerde in de praktijk van het pastoraat. Ervaringsdeskundigen komen trouwens wel uitgebreid aan het woord. Opmerkelijk is wel dat zij, die aan het woord komen niet verdronken zijn in hun tranen, ook niet verzwolgen werden door hun verdriet. Hoe is dat mogelijk in deze situaties? Dat zult u bij het lezen ondervinden. De tekst uit Gods Woord: Hij houdt de wees en de weduwe staande, loopt als een rode draad door dit boekje. Zodat het waar wordt: winst door verlies. Een selectie uit de korte hoofdstukjes: Verschillende citaten van C.S. Lewis (heel waardevol), vechten en verliezen, gedicht van Julie Hausmann, ontroostbaar, vermoeiende vertroosters, dankdag… Een Waarmaker van Zijn Woord, ik heb niet een mens… citaat ds. J. Overduin, citaat Elisabeth Elliot, een doolhof van verdriet, vluchten, mijn man heeft zichzelf… vermist en nooit meer teruggevonden, als… we koesteren beiden onze herinneringen. Een waardevol boekje met uiteenlopende verhalen van hen die een geliefde hebben verloren, maar… de Heere mochten overhouden. Ik ben er van overtuigd, dat dit boekje in een behoorlijke behoefte voorziet.

Alleen verder

Bewaar het Pand | 04-10-2016

De auteur, hervormd emeritus predikant, heeft gesproken met jonge, oudere en oude weduwen. Daaruit is dit boekje ontstaan.

Op de blz. 71-74 treffen wij de inhoud aan van het gesprek dat gevoerd werd met Mw. Beekhuis- Bevelander. Ds. Beekhuis overleed op de leeftijd van 57 jaar. We lezen op blz. 73 “Boos en opstandig ben ik nooit geweest. De wetenschap dat mijn man bij de Heere is, heeft me steeds buitengewoon vertroost. Ik kon hem afstaan aan de Heere. Hij is bij zijn Koning. Nog altijd verzacht dit m’n leed. Te mogen buigen onder de Heere geeft vrede. Ik zie het ook werkelijk als Zijn leiding dat ik er die avond op Urk bij was. Dat ik aan zijn sterfbed heb gezeten en niet ’s avonds laat een telefoontje kreeg en dan nog naar Emmeloord had moeten komen.” Een inhoudsvol en waardevol boekje, niet alleen voor weduwen, maar ook voor allen die met weduwen te maken krijgen.

Alleen verder

De Saambinder | 06-10-2016

Weduwe worden, is een uiterst ingrijpende gebeurtenis. Ds. J. Belder heeft er over geschreven. Juist ook vanuit vele gesprekken die hij met weduwen had. Af en toe laat hij andere schrijvers aan het woord. Soms geeft hij treffende gedichten een passende plaats. Er wordt zorgvuldig geschreven over tere zaken. In verbondenheid en met betrokkenheid stelt hij allerlei zaken gevoelvol aan de orde.

Rouw is de keerzijde van liefde, zo lezen we. Een rouwende kan zich ontroostbaar waarnemen en niet weten hoe het verder moet. Er wordt ingegaan op leven met herinneringen. Er zijn vele benamingen en schema’s bij rouw en rouwverwerking aangereikt. Collega Belder relativeert dit wat. De werkelijkheid is zo persoonlijk en bij ieder anders. Soms is het verdriet een doolhof. Steeds ook wijst hij op het Woord en de onderwijzingen en vertroostingen die de Heere verlenen kan en wil. Hij geeft ook aanwijzingen en soms, in voorzichtigheid, terechtwijzingen. Want ook met verdriet kan wel eens niet helemaal goed omgegaan worden. En mensen kunnen soms moeilijke vertroosters zijn; zelfs met Gods Woord in de mond. Denk aan de vrienden van Job. Naast dit alles gaat de schrijver niet voorbij aan intens moeilijke en verdrietige onderwerpen. Wanneer iemand zichzelf... En wanneer een geliefde vermist is en nooit meer gevonden wordt. Wie zal zulke ontzaglijk verdrietige ervaringen peilen? Bij de Heere is een schuilplaats; dat moge Hijzelf doen ondervinden. Het is een wonder wanneer de Heere wil helpen en gedenken. Daar mogen Zijn kinderen toch wel van weten, ook in tijden van rouw. En aan rouwenden die zich niet zo gauw een kind des Heeren durven noemen, wil de Heere dat ook wel betonen. Vanuit Gods Woord mag er de vaste overtuiging zijn dat God ieders levenseinde bepaalt. Dit laatste had mijns inziens wel iets meer aandacht kunnen krijgen. Veel goeds over een teer onderwerp wordt hier aangereikt. Graag wil ik deze uitgave ter lezing aanbevelen aan rouwenden en ook aan hen die om hen heen staan. Er is veel herkenning en ook ter lering in te vinden.

Alleen verder

De Hervormde Vrouw | augustus 2017

Is er een weg verder, na die zwarte dag dat je je geliefde verloor? Ja!, antwoordt ds. Belder. Op pastorale toon schrijft hij in dit boekje over tere zaken: rauw verdriet, rouwproces, reacties van de omgeving, maar vooral ook de heling die er te vinden is bij de HEERE.

Hij sprak met weduwen van verschillende leeftijden, in verschillende situaties. Zijn (genuanceerde en vaak praktische) adviezen zijn troostrijk en bemoedigend, soms ontdekkend. ‘Geef je tranen de ruimte, maar geef ze niet het laatste woord. (…) Laat Christus je tranen drogen’ (pag. 27). Zeer waardevol boekje, zowel voor hen die alleen verder moeten, als voor degenen die hen omringen.

Bezoek ook andere websites van Erdee Media Groep

bezoek ook sluiten