Christus en Zijn Kerk
De titel van dit deel houdt verband met de eerste preek, waarin Rutherford het beeld uitwerkt van de kerk als een schip in de storm en Christus als de Stuurman. De tweede preek is een voorbereidingspreek op het Heilig Avondmaal. In zeven preken wordt de gelijkenis van de verloren zoon behandeld. Twee preken gaan over de ontmoeting tussen de opgestane Christus en Maria. In de twaalfde preek gaat het over de kracht van het Evangelie. Verder nog twee preken over de keus van de apostel Paulus. De vijftiende preek gaat over Christus als Voorloper. Ten slotte zijn er drie preken uit de Openbaring waarvan de laatste de bekende preek is over de zakdoek van Christus. Al Gods kinderen komen met betraande gezichten, verduisterd door tranen vanwege de zonde en de vele moeiten in dit leven, aan in de hemel. ‘En Christus ontmoet hen aan de deur, met een schone zachte doek in Zijn hand en Hij legt Zijn hand op hun gezichten en zegt: ‘Zwijg stil, Mijn lieve kinderen, u zult nooit meer huilen’.
Ds. J.A. Kloosterman schreef een passend ‘Woord vooraf’. De vertaling en de uitgave zijn goed verzorgd. De inhoud van de preken van Rutherford zijn vol van de vrije genade van God in Christus Jezus. Wat heeft deze puritein een diep inzicht gehad in het zaligmakend werk van de drie-enige God. Vooral schittert Christus in Zijn gepastheid en onmisbaarheid voor de verloren zondaar. Het is ontroerend en verrassend hoe hij Christus vanuit de Schriften aanwijst. Rutherford gebruikt meerdere keren beelden van de zeilvaart in zijn dagen.
Het schip van Gods Kerk zal aan land komen, want Christus is de goede stuurman, Die met iedere wind kan zeilen. Ja, de kerk van Christus is in goede handen.
