Hervertelling van oud zendingsverhaal boeit

Het enige wat Kleine Lente meeneemt is een handje gedroogde bonen en het afgodsbeeldje van zijn vader. Dat beeldje speelt tijdens zijn reis een grote rol, zelfs nog als hij er onder invloed van het werk van een zendeling allang afscheid van heeft genomen.

De auteur is erin geslaagd een boeiend verhaal te schrijven. Na een uitzichtloos begin verschijnt er steeds meer hoop op de pagina.
Niet duidelijk is of dit verhaal echt is gebeurd. De ondertitel, ”Een verhaal uit China”, suggereert dat wel, maar de bron wordt niet vermeld. Het zou voor de lezer –die meestal een ouder of andere opvoeder zal zijn– duidelijkheid hebben gegeven als de uitgever
daar helderder in zou zijn geweest. Dan had aan de kinderen meegegeven kunnen worden dat dit meer is dan een mooi verhaal. Het enige wat de lezer te weten komt, is dat het gaat om een hervertelling van ”Toen de honger kwam”. Dat boek, geschreven door Aart Duyser, is kort voor de Tweede Wereldoorlog uitgegeven.

De paginagrote illustraties van Marjan Hoogendoorn roepen, mede door de altijd weer aanwezige droogte, de juiste sfeer op. Het lezen van de tekst is door de breedte van de pagina’s, waardoor lange regels ontstaan, zeker op pagina’s met veel tekst lastig. Dit
zendingsverhaal is geschikt voor de midden- en bovenbouw van de basisschool, met name als voorleesboek.