Lilly en de egeltjes

Evenals in haar eerste boek ”Titus vliegt uit” volgt de lezer de verrichtingen van een kind dat oog heeft voor het kleine. In dit verhaal draait het niet om kleurrijke, grootse werelden aan de andere kant van de aardbol, maar om de niet minder indrukwekkende planten- en dierenwereld in tuin en straat.

Over de schouders van het meisje Lilly heen genieten de lezers mee van de gezellige familie egel, huiveren ze mee als moederegel zoek is en vragen ze zich af of ze haar ooit weer terugvinden. Ook Lilly geeft een inkijkje in haar leven, dat soms goed gevonden parallellen kent. Ze raakt haar moeder een keer kwijt en doet van tijd tot tijd domme of ondeugende dingen.

Het eenvoudige, warme verhaal is voor te lezen aan kinderen vanaf de kleuterleeftijd. De Wit leeft zich helemaal in de egelfamilie in en geeft ze een stem. Ze beschrijft hoe ze het gras onder hun buikje voelen kietelen en rilt met ze mee als het winter wordt, maar slaat daar niet in door. Nergens wordt het egelavontuur een fantastisch sprookje. Mens blijft mens en dier blijft dier.

Opvallend is het zondagse smartphonegebruik van de vader, aangezien er genoeg reformatorische gezinnen zijn die hun kinderen graag een schermloze zondag willen meegeven. De illustraties, met oog voor detail en altijd met een knipoog, zijn van Thon van Eijk, de broer van De Wit. Het boek is rijk geïllustreerd.