Winkelmandje

Dit artikel zit al in uw winkelwagentje. Wanneer u meerdere exemplaren wilt bestellen kunt u dat doen via

Er zijn geen artikelen in het winkelmandje.

Zo gezegd...

Zo gezegd...

Harmonieuze communicatie in Bijbels perspectief

ds. L. de Wit en Martine Pieters-de Wit

Genre:Christelijk leven
ISBN:9789402904437 (Paperback)
Druk:1e druk
Pagina's:215
ISBN:9789402905359 (E-book)
Druk:1e druk
Bekijk eerste pagina's
Zo gezegd...Sluiten
Uitverkocht

Dit boek is helaas niet meer via deze site te verkrijgen.

Uw plaatselijke boekhandel kan het boek nog wel op voorraad hebben.

In winkelmandje leggen
Paperback
In winkelmandje
2-3 dagen

€ 17,95

E-book
In winkelmandje
Downloadlink per email

€ 13,99

Binnen de kerkelijke gemeente wordt veel gecommuniceerd. Gemeenteleden onderling praten met elkaar over allerlei zaken. Ambtsdragers voeren gesprekken met jong en oud. Er worden lezingen gehouden en jongeren krijgen catechisatie. Steeds weer zoeken mensen contact en verbinding door gesproken en niet-uitgesproken woorden. 
Nog veel belangrijker in de gemeente is de prediking van Gods Woord. Op die manier zoekt God Zelf contact met mensen. Híj wil verbinding maken met behulp van woorden. En dat is de basis van communicatie. In het paradijs werd alle harmonie verbroken. Maar God herstelt verbroken relaties met behulp van Zijn Woord. 
In dit boek wordt theoretisch én praktisch nagedacht over de basis onder alle communicatie, over de gebrokenheid in relaties en over manieren om tot goede communicatie te komen. Daarbij is gebruik gemaakt van bestaande communicatiemodellen, maar brengen de auteurs ook allerlei nieuwe ideeën in. De concrete uitwerking van diverse werkvormen en zaalopstellingen zal zeker bijdragen aan een prettige en constructieve omgang met jongeren en ouderen in de gemeente.

Recensies

Zo gezegd...

Eilandennieuws | 5 januari 2018

Vader ds. L. de Wit en dochter Martine Pieters – de Wit hebben als schrijversduo een bijzonder leerzaam, pastoraal en deskundig boek geschreven over communicatie in de kerkelijke gemeente. Het is geen boek om achter elkaar uit te lezen, maar het biedt talloze mogelijkheden om in gesprek te gaan. Zo aan het begin van de tweede helft van het catechisatieseizoen, verenigingswerk, maar ook tijdens pastorale gesprekken, kan dit boek van bijzonder groot belang zijn. Daarom willen we dit bij ambtsdragers, catecheten, leidinggevenden, maar ook bij allen die met die met anderen contacten hebben in de vorm van gesprekken, van harte aanbevelen. Het is een praktisch, principieel, maar ook vormend boek geworden. Vanuit verschillende gezichtshoeken wordt e.e.a. belicht, rijk geïllustreerd met didactische aanwijzingen. In 215 blz. wordt enorm veel aangereikt zodat het ondoenlijk is alle aspecten de revue te laten passeren.

Wat het mooie aan deze uitgave is, dat de afzonderlijke kennis van dochter op het gebied van communicatie en van vader op het terrein van theologie in één boek gebundeld is. Martine studeerde Communicatie aan de Hogeschool Rotterdam en ds. L. de Wit heeft na zijn studie Theologie in zijn jarenlange praktijk veel ervaring opgedaan in het gemeenteleven. Beide scribenten hebben in een voorwoord uiteengezet wat hen dreef om aan dit boek te beginnen. Ds. de Wit om de doordenking van de overdracht in de prediking en de pastorale gesprekken binnen en buiten de gemeente gestalte te geven in de vorm van een naslagwerk. Martine schrijft dat communicatie in haar hart zit. Je kunt communicatie toepassen op allerlei gebied, zowel in positieve als in negatieve zin. Zij woonde eens een presentatie van haar vader bij en dat leidde tot een interessante discussie tussen vader en dochter. Zij wilden ook samen tegemoet komen aan de vraag of over dit onderwerp een naslagwerk bestond. En zo brak er een boeiende tijd aan om samen aan dit boek te werken. Veel hebben ze van elkaar geleerd. Ds. de Wit sluit het voorwoord af met: ‘Dat het lezen van dit boek mag bijdragen tot verdieping van onderlinge harmonieuze communicatie en bovenal dat het mag bijdragen in de overdracht van de woorden God, op diverse terreinen van het gemeenteleven’. Martine verwoordt het als volgt: ‘Ik hoop dat dit boek een middel mag zijn om je in gebed te brengen, om vernieuwing van het hart en van de communicatie’. Na de inleiding volgt deel 1: de theorie: wat is het belang van harmonieuze communicatie in Bijbels perspectief. Achtereenvolgens gaat het over de oorsprong van communicatie, gevolgen van de verwoeste menselijke eenheid, communicatietechnieken, communicatievaardigheden, gevolgen van de verwoeste mens-Godrelatie en de prediking. Elk onderdeel sluit af met een samenvatting. Deel 2 gaat over de praktijk. Communicatievaardigheden in de praktijk, opstelling van de zaal (bijv. bij catechese), het pastoraat en praktische lessen. In dit onderdeel komen diverse cases aan de orde: casus huisbezoek, voorbeelden van een brief om giften in te zamelen en ook de reacties, die daarop volgden. Een lange literatuurlijst geeft de lezer de mogelijkheid om zelf verder te studeren op dit onderwerp. Een citaat van Luther over de preek: ‘Je vindt er immers geen leeswoorden, maar leefwoorden, die daar geen plek hebben gekregen om te speculeren, of diepzinnig over na te denken, maar om te leven en te doen’. Enkele opmerkingen over de samenvatting: communicatie en de prediking: • Uit onszelf weten we niet Wie God is en wat God van ons vraagt. • De prediking is daarom een overvloed van genade. Omdat de mens uit zichzelf niet meer van God spreekt, wordt het hem in de preek eerst voorgezegd. Daarom gaat het in de eredienst niet om onze getuigenis, maar om het spreken van God Zelf • De boodschap van de preek heeft altijd twee kanten, aan de ene kant de waarschuwing van Gods oordeel en aan de andere kant de belofte van de verzoening in Christus • Het gevaar is dat wij het Evangelie aanpassen aan hetgeen de kerkganger of ongelovige wil horen. Uit onszelf zouden we alleen de fijne dingen uit het Evangelie willen horen, maar we moeten ook weten dat we zondaars zijn en dat er een oordeel is. • We kunnen het Evangelie niet aanpassen aan de mens, maar we moeten ons wel verdiepen in de mens. De inhoud kunnen we niet aanpassen, de dialoog wel. Graag zouden we nog meer details doorgeven vanuit dit leerzame boek, maar de ruimte is te beperkt. Daarom wat boven deze bespreking staat ter harte genomen: Neem, lees, en geef gehoor aan de raadgevingen die in dit boekje aangereikt worden. Van harte aanbevolen!

Zo gezegd...

Reformatorisch Dagblad | 27 december 2017

Zodra wij met andere mensen in één ruimte zijn communiceren we. Dat doen we als we praten, maar ook als we niet praten. We zenden boodschappen uit en ontvangen die van anderen. De kunst is om die goed te verstaan en gepast te reageren.

Daarbij gaan voortdurend dingen mis. Wij letten niet goed op, leggen de woorden of lichaamstaal van een ander niet goed uit of onze lichaamstaal en woorden zijn niet helder. De kerkelijke gemeente is een ontmoetingsplek van mensen. Er wordt veel gecommuniceerd: in de kerkdienst, in de catechese en het verenigingswerk, in het pastoraat en ook tussen de mensen onderling. Dat gaat meestal goed, maar er zijn ook communicatiestoornissen. De hervormde predikant ds. L. de Wit en zijn dochter Martine Pieters-de Wit hebben vanuit het verlangen de communicatie in de gemeente te ondersteunen er een boek over geschreven: ”Zo gezegd. Harmonieuze communicatie in Bijbels perspectief”. Theologie en communicatiewetenschap komen beide aan bod. Vanuit de Bijbel worden ongeveer alle hoofdzaken van de heilsgeschiedenis vanuit het gezichtspunt van communicatie verwoord. Deze rode draad loopt door het hele boek heen en dat gebeurt op een manier van catechese: met veel schema’s. Tussen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest is de communicatie volmaakt. Tussen God en mensen was die in het paradijs ook nog goed. De zondeval verstoorde de communicatie radicaal, ook tussen de mensen onderling. De pijnlijke gevolgen ervan duren tot op de dag van vandaag voort. God Zelf is het Die in Christus en door de Geest relaties herstelt, ook met Hemzelf. De ‘gewone’ communicatietheorie en -vaardigheden komen uitgebreid aan bod. Ze worden helder beschreven met veel passende voorbeelden en goede schema’s. De auteurs ontleden onder andere het basiscommunicatiemodel: er is een zender met een boodschap, het middel waarmee de boodschap gebracht wordt en een ontvanger. Er komt nog veel meer aan de orde, zoals luisteren, non-verbale communicatie, het geven van feedback en de DISC-test. Alles wordt elke keer aan het einde van een hoofdstuk samengevat. Deel 2 van het boek is een praktijkdeel, en ook dat is breed. Er wordt zelfs uitgewerkt hoe je tafels en stoelen op verschillende manieren kunt opstellen in de kerkzaaltjes, zodat je makkelijker communiceert. Dat hangt ook weer samen met het doel van de bijeenkomst. Sprekers krijgen tips om goed te communiceren. Dit tweede deel sluit af met praktische voorbeeldlessen en casussen voor catechisatie, Bijbelkring of studiegroepen. De thema’s zijn gevarieerd: van gebed tot diaconaat. Tussen de verschillende hoofdstukken staat er ook één over de prediking. Dat is een communicatiegebeuren bij uitstek, terwijl moderne mensen daar niet meer zo enthousiast over zijn. Het is verleidelijk om de preken daarop aan te passen. Maar volgens de auteurs is een predikant geen ober die eerst de bestelling komt opnemen, daarna haalt wat de klant wil hebben en vervolgens vraagt of het gesmaakt heeft. Verder is er een hoofdstukje over communiceren in het pastoraat. Een belangrijk deel daarvan gaat over corrigeren en vermanen in het pastoraat en zelfs de ban komt ter sprake. Het boek is interessant om te lezen. Vanwege de combinatie van orthodoxe theologie en communicatietheorie is het geen doorsneeverhaal. Het leest vlot. Als het boek niet zo toegespitst was op de kerkelijke gemeente zou het op een mbo-school gebruikt kunnen worden. De schema’s over de Drie-eenheid kunnen leiden tot aarzeling bij de lezer. De opmerking dat een spreker zich als Julius Caesar mag voelen, die kwam, zag en overwon, lijkt niet helemaal bij de theologie van het boek te passen.

Bezoek ook andere websites van Erdee Media Groep

bezoek ook sluiten